vrijdag 20 augustus 2010

Leegte...


 Dat het leven heel snel kan veranderen werd ons deze week weer eens heel goed onder de neus gewreven.
Mijn zusje en ik waren juist plannen aan het maken voor het kraampakket wat wij voor onze broer en schoonzus zouden maken, nog wel dubbel, want ze verwachte een tweeling!

Helaas werd na een voorspoedige zwangerschap van 22 weken op 16 augustus het eerste zoontje Patrick geboren zonder de oogjes op te slaan.
Wat een grote schok en ook zorg en stille hoop dat het tweede kindje nog kansen zou hebben.
17 Augustus op mijn verjaardag kwam ook hun tweede zoontje Lars levenloos ter wereld...

Groot respect deze dagen voor mijn broer en schoonzus die zo dapper en krachtig de liefdevolle dingen deden voor hun mooie zonen! De grote stratemakers handen van mijn broer die zo teder zijn zoontjes beroeren, de blik in zijn ogen...vol liefde ze zijn echt vader en moeder!

Vol ontroering heb ik mijn neefjes mogen bewonderen.
Helemaal compleet, echte broertjes, met kleine mini neusjes, handjes en voetjes alles compleet.
Zo mooi dat we al familie trekjes konden ontdekken, zo triest dat mijn neefjes niet sterker mochten groeien...

En nu de leegte, voor de ouders die maar zo even hebben mogen zorgen voor hun zoontjes...

Ik vertel wel eens vaker een persoonlijk verhaal, en heb wel even lopen twijfelen of ik dit in het openbaar zou delen, ook omdat mijn broer niet zo pc-erig is op dit vlak. 
Maar het is goed zo, want ik kon hier op blogger ook niet zomaar door met de dagelijkse (webwinkel)zaken, alsof er niets is gebeurt in mijn leven.
Liefs, Jolanda.





Een reactie plaatsen